Oldum olas\u0131 kafam\u0131 dinlemek i\u00e7in ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131m yegane istasyonlardan birisi Ankara Kalesi’dir. Ankara’n\u0131n ba\u015fkent olmadan \u00f6nceki kasaba ruhu, samimiyeti ve huzurunu ya\u015famak beni \u00e7ok dinlendirir. Alt\u0131nda\u011f’da bulunan onlarca t\u00fcrbenin, tarihi caminin hissettirdikleri de cabas\u0131. Bug\u00fcn ise meditasyon ama\u00e7l\u0131 yapt\u0131\u011f\u0131m gezinti s\u0131ras\u0131nda Victoria isimli bir kad\u0131n ile tan\u0131\u015f\u0131p kendisinden \u00e7ok \u015fey \u00f6\u011frenece\u011fimi bilmiyordum.<\/p>\n
Mart ay\u0131n\u0131n ve Ramazan’\u0131n sonlar\u0131na do\u011fru, ilkbahar\u0131n kendini t\u00fcm g\u00fczelli\u011fi ile g\u00f6sterdi\u011fi, sakin bir Cumartesi g\u00fcn\u00fcnde kafam\u0131n i\u00e7indeki seslerden uzak, Ankara Kalesi civar\u0131ndaki antikac\u0131lar\u0131n aras\u0131nda kaybolmu\u015ftum. \u0130yice y\u00fcr\u00fcd\u00fckten sonra hem dinlenip hem de bir \u015feyler yazmak i\u00e7in s\u00fcrekli tercih etti\u011fim, kuytuda kalan ama manzaras\u0131 m\u00fcthi\u015f bir kafeye oturmak istedim. \u0130\u00e7eri girip en sevdi\u011fim k\u00f6\u015feye ge\u00e7ecekken sonradan 62 ya\u015f\u0131nda oldu\u011funu \u00f6\u011frenece\u011fim yabanc\u0131 bir kad\u0131n ile \u0130ngilizce selamla\u015ft\u0131k. Benim orada \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnerek benden kahve istedi. Hi\u00e7 bozuntuya vermedim ve i\u00e7eri girip g\u00f6revli gen\u00e7 k\u0131za kad\u0131n\u0131n sipari\u015fini ilettim. Daha sonra benim orada \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 anlay\u0131nca g\u00fcl\u00fcmsedi, \u00f6z\u00fcr diledi ve sohbet etmeye ba\u015flad\u0131k. \u0130smi Viktoria olan bu han\u0131m hayat hikayesini anlatmaya, ben de dinlemeye epeyce hevesliydik. Bence hayat dersi niteli\u011finde anlatt\u0131klar\u0131n\u0131 sizlere kendi dili ile aktarmaya \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131m. Bir de \u00e7ok \u00f6zendi\u011finiz Amerikan emperyalizmi dayatmas\u0131 “bireyselci” hayat\u0131, ger\u00e7ek bir Avrupal\u0131’dan dinleyin bakal\u0131m!<\/p>\n
Hayat cesaret ister. Ben e\u015fimden 22 y\u0131l evvel ayr\u0131ld\u0131m. \u00c7ok seviyordum, \u00e7ok a\u015f\u0131kt\u0131m ama \u00e7ok fazla alkol al\u0131yordu ve bu bizi k\u00f6t\u00fc etkiliyordu. Sonunda \u00e7ocuklar\u0131m\u0131 da al\u0131p onu terk ettim. \u00a0Asl\u0131nda Litvanya’da ya\u015f\u0131yorduk. \u00c7ocuklar\u0131m\u0131 da al\u0131p Londra’ya gittim. Hi\u00e7 gocunmadan her i\u015fte \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00e7ocuklar\u0131ma kar\u015f\u0131 sorumluydum. Temizlik\u00e7ilik yapt\u0131m, garsonluk yapt\u0131m, her i\u015fte \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. Ve art\u0131k hepsi b\u00fcy\u00fcd\u00fc, evlendi, torunlar\u0131m var. Oysa ki bo\u015fand\u0131ktan sonra \u00e7ocuklar\u0131m\u0131 devlete verebilirdim, devlet kurumlar\u0131 \u00e7ocuklar\u0131ma bakabilirdi. Ama bizler insan\u0131z. Do\u011fada ku\u015flar bile yavrular\u0131 i\u00e7in sava\u015f\u0131rken, bir insan kendi yavrular\u0131n\u0131 b\u0131rak\u0131r m\u0131?<\/p>\n
\u015eimdi de 84 ya\u015f\u0131ndaki annem benimle ya\u015f\u0131yor. Ona bak\u0131yorum. K\u0131z\u0131m da bakmama yard\u0131m ediyor. \u015eimdi pek moda olmu\u015f, insanlar annelerini bak\u0131m evlerine, huzurevlerine b\u0131rak\u0131yorlar. Neden? Anneme bakmayacaksam ben neden var\u0131m? Annem ya\u015fl\u0131, hasta ama onu kendi kaderine terk edemem. Bu insani bir sorumluluk. \u015eimdi T\u00fcrkiye’ye damad\u0131m\u0131n ailesini ziyarete geldik (k\u0131z\u0131 Konyal\u0131 bir erkekle evlenmi\u015f). Ve annemin yan\u0131nda ortanca k\u0131z\u0131m duruyor. Bunlar insana, hayata dair \u015feyler. Ben hayat\u0131n bana verdi\u011fi sorumluluklar\u0131 sevgiyle kabul ettim. Ve inan bana gen\u00e7 adam, bitmez sand\u0131\u011f\u0131n b\u00fct\u00fcn sorunlar \u00e7ok h\u0131zl\u0131 \u015fekilde bitiyor. Zaman\u0131n kanatlar\u0131 var, u\u00e7uyor…<\/p>\n
Bazen annemle kavga ediyoruz, k\u00fcs\u00fcyoruz. Ama asla birbirimize iyi geceler demeden yatm\u0131yoruz. \u00c7\u00fcnk\u00fc yar\u0131n\u0131n olabilece\u011finden emin olamay\u0131z. Kimsenin Tanr\u0131 ile kontrat\u0131 yok de\u011fil mi gen\u00e7 adam. O y\u00fczden ne olursa olsun sevdiklerimle vedala\u015fmadan, iyi dilek dilemeden yatmay\u0131z. Sana da ayn\u0131s\u0131n\u0131 tavsiye ederim…<\/p>\n
Torunlar\u0131m\u0131n foto\u011fraflar\u0131na bakmak ister misin? (\u0130ki erkek, bir k\u0131z torununun resmini g\u00f6steriyor telefondan). Ge\u00e7enlerde \u015fu k\u00fc\u00e7\u00fck o\u011flana telefonu elinden b\u0131rakmas\u0131n\u0131, art\u0131k video izlememesini s\u00f6yledim. Babaanne, sen bana kar\u0131\u015famazs\u0131n dedi ve m\u0131zm\u0131zland\u0131. \u00dc\u00e7 kez daha tekrarlad\u0131m. Sonunda bana, “sen bana kar\u0131\u015famazs\u0131n” diye ba\u011f\u0131rd\u0131! \u015eapla\u011f\u0131 yap\u0131\u015ft\u0131rd\u0131m surat\u0131na! \u00c7ok \u015fa\u015f\u0131rd\u0131. Babas\u0131 geldi ve “anne, biz \u00e7ocuklar\u0131 b\u00f6yle terbiye etmiyoruz” diyecek oldu. Laf\u0131n\u0131 an\u0131nda keserek, “bana bak, kar\u015f\u0131nda annen var, \u015fimdi sana da \u015faplak gelir g\u00f6r\u00fcrs\u00fcn!” dedim. O\u011flum benim ne demek istedi\u011fimi ve hakl\u0131 oldu\u011fumu anlad\u0131. Bu kez d\u00f6n\u00fcp o\u011fluna, yani torunuma \u015funu s\u00f6yledi, “babaannene kar\u015f\u0131 sayg\u0131l\u0131 ol, ne derse yap”. Sonra d\u00f6n\u00fcp g\u00fcl\u00fcmseyerek ekledi; “ayr\u0131ca \u015faplakla kurtuldu\u011fun i\u00e7in \u015fansl\u0131s\u0131n, biz k\u00fc\u00e7\u00fckken sopas\u0131 vard\u0131”…<\/p>\n
Victoria’n\u0131n anlatt\u0131klar\u0131 beni derinden etkiledi. Dahas\u0131 da vard\u0131. Babalar\u0131m\u0131z\u0131n vefat etti\u011fi d\u00f6nemleri konu\u015ftuk, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 a\u011flad\u0131k. Uzun uzun dertle\u015ftik. Birbirimizi hi\u00e7 tan\u0131m\u0131yorduk ama insan\u0131z i\u015fte, ne \u00e7ok ortak duygu payla\u015f\u0131yorduk. \u0130nsan olmak b\u00f6yle bir \u015fey de\u011fil midir zaten? Ankara Kalesi’nde Avrupal\u0131 bir kad\u0131n ve ben. Sohbetimiz bitip sevgiyle vedala\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131zda ikindi g\u00fcne\u015fi ak\u015fam vaktine do\u011fru ilerliyor, t\u00fcm Ankara’y\u0131 sar\u0131ya boyuyordu. G\u00f6lgeler uzuyor, hava serinliyor, saksa\u011fan sesleri sessizli\u011fi s\u00fcsl\u00fcyordu. Victoria’n\u0131n s\u00f6yledi\u011fi gibi, zaman kanatlar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131rparak h\u0131zla seyahatine devam ediyordu…<\/p>\n
Sevgimle…<\/p>\n
G\u00f6ksel Aksel<\/p>\n
<\/p>\n